19 Styczeń 2019
Nawigacja
„NIEŚMIAŁOŚC U DZIECI W WIEKU PRZEDSZKONYM”

Nieśmiałość u dzieci w wieku przedszkolnym, zdarza się dość często, gdyż dopada większość
kilkulatków. Pojawia się najczęściej w momencie, gdy mały obywatel zaczyna
wchodzić w relacje społeczne. Dotychczasowy kontakt dziecko do tej pory miało tylko
w zaciszu rodziny, z domownikami, co dawało mu pełne poczucie bezpieczeństwa. Z chwilą
nadejścia sytuacji, gdy w życiu malucha zaczynają się pojawiać inne dzieci i osoby
obce, zaczynają pojawiać się niepotrzebne, różnego rodzaju niepokoje i lęki.
Dziecko marzy o czymś przyjemnym i fajnym, np. o wspólnej zabawie z koleżanką lub kolegą, ale
nie może się przełamać, ponieważ nieśmiałość nie pozwala przezwyciężyć mu lęków i obaw z tym związanych.
Dziecko jest za małe, niedojrzałe emocjonalnie i psychicznie, by mogło
sobie samo z tym, jak ważnym dla niego, problemem poradzić. Dlatego my dorośli powinniśmy mu w tym pomóc.
Z opinii pedagogów i psychologów wynika dla wszystkich rodziców i wychowawców ważna
prawda, która mówi, że „należy bardzo liczyć się z tym, iż nie u wszystkich dzieci rozwój przebiega harmonijnie
i że ich różne cechy przejawiają się zawsze w powiązaniu z
właściwościami indywidualnymi temperamentu, kształtują się w zależności od działania wpływów wychowawczych”
. Konsekwencje tego możemy obserwować nie tylko w domu rodzinnym, ale i
również w przedszkolu. Objawy zaburzeń w zachowaniu mogą występować
pod płaszczykiem różnych zachowań i postaw: nadpobudliwości, agresji, lęku itp. Każde dziecko jest inne, każde ma inny charakter i osobowość.
Przedszkolna edukacja pomaga „zgubić” nieśmiałość i uwierzyć dziecku we własne siły, zaufać koleżankom i kolegom
oraz paniom pracującym w danej grupie. Problemy związane z nieśmiałością już na gruncie szkolnym, mogą mieć o wiele większy
wymiar i trudniej je pokonać. Inne są metody i organizacja pracy w szkole niż w przedszkolu, gdzie w tym drugim mamy
większe możliwości wszechstronnego poznania dziecka, więcej możemy poświęcić mu czasu, a co za tym idzie inne są możliwości indywidualnego oddziaływania na wychowanka. Możemy tworzyć i wykorzystywać wiele okazji aby móc poprawić samopoczucie dziecka
nieśmiałe, a co za tym idzie wzmocnić jego pozycję w grupie rówieśniczej. Znając zainteresowania przedszkolaka można tworzyć różne możliwości działania na wielu płaszczyznach, poparte zachętą i pochwałą. W ten sposób możemy dziecku pomóc pozbyć się
lęku przed czymś nieznanym, niezrozumiałym i otworzyć mu drogę, by stał się pełnym i ważnym członkiem dziecięcego, przedszkolnego zespołu.
Także dom rodzinny może tu wiele zdziałać. Rodzice powinni stworzyć małemu dziecku
komfortowe warunki do poznawania obcych, poprzez:

• zapraszanie znajomych do domu
• unikanie miejsc bardzo tłumnych, gdzie maluch może się czuć zagubiony
• dyskretne pomaganie w kontaktach z rówieśnikami
• zapoznawanie dziecka z grupą rówieśniczą, usuwanie się opiekunów, gdy pierwsze
dziecięce lody zostaną już przełamane.



Opracowała:
Mariola Szkuta


Gdańsk, styczeń 2008
Zegar & Kalendarz
Losowa Fotka